Deniz ve Ben
Dağlara bakıp çok hüzün yaşamadım
Kör bulutları örtmedim üstüme
Sessiz sedasız açtığım gecelerde
Soyundum çırılçıplak kutsandım incilerle
Yakamozu yalayan eşşiz mavililiklerde...
Alev saçlı dalgalar giyinip üstüme
hüzünlerimde,sevinçlerimde denize aktım oluk oluk
uzakta ince bir çizgi, ufka baktığımda
hep kendimi gördüm...
Ben ordayım...Ben ordayım...
hiç denizin üstünde açan kırmızı laleyi
hayallerinizle bir bütün uçurdunuz mu gökyüzüne? ...
Ve hiç seyre daldınız mı derin derin
Kızıllığın zambaklar kuşanıp salınmasını deniz üstüne
Ay yarap...Ay beni sarıp düşüren yakamozun içine...
Gözümde mi o an servet,umrumda mı cümle alem
Ne muhteşem seyirdir yaşadıklarım o yolculuk süresince...
Neler kopmuştur bam telinden
Neler batıp çıkmıştır benim yaralı gönlüme...
Bazen dünün gözyaşı var düşen her yakamozda
arada bir daldırıyor yaldızına katık
Bazen söküp atıyor pervasız,sineden iti uğursuzu
Ve bazen sıcak döşek oluyor öksüz düşlerime
Biliyor musunuz diken olup batmadı hiç yüreğime...
hep dedim ki ölmek kaçınılmazsa ben denizde ölmeliyim
Ancak ben,onda ben olup giderim...
Sustunuz.............
Sözcükler mi düğümlendi içinize
Gözünüzü kapadınız,baktınız şimdi o eşşiz maviliğe...
Üzülmeyin,sıkmayın canınızı
Deniz biter mi hiç
Biz içiçie yaşadıkça
Ne o, ne de ben biteriz
O hep olacak yer gök bir olana dek
Benden önce hep gülümsedi...
ya ben gidince...
ya ben gidince....
Kahkahalar atar mı hoyratça bilemem
Kudurur mu diplerden alabildiğine acımasız
Usul usul sokulur mu arasıra değer mi sevda limanlarına...
belki sevişmeleri son yakamozla,gelinlik çıkar üstünden
Matemi kadın yapar kendine karanlık gecelerde
Belki yıldızları da düşürmez üstüne
Uçurmaz martıları,savurmaz mabedinde...Biliyorum...Ben gidince...
Ben gidince...
alıntı-